ทางออกของปัญหา : เราควรเรียนรู้อะไรจากการต่อสู้ของประชาชนในอเมริกาใต้

บทความที่ตีพิมพ์ใน นสพ. ผู้จัดการรายสัปดาห์
24 มกราคม 2551 14:03 น.
พรรคการเมืองใหญ่ทุกพรรคมีแนวนโยบายการพัฒนาในแนวส่งเสริมการลงทุนและก ารค้าเสรีกับต่างชาติในแนวเดียวกับประเทศแถบอเมริกาใต้ การพัฒนาแนวนี้ทำให้เกิดความไม่สมดุล ความเหลื่อมล้ำต่ำสูง การเป็นหนี้ ความเจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรมการค้าและบริการ ควบคู่ไปกับความยากจนของประชาชนในเมืองและชนบท เกิดวิกฤติเศรษฐกิจตกต่ำเป็นระยะๆและปัญหาความขัดแย้งทางสังคมตามมามากมาย
การที่ประชาชนในอเมริกาใต้ถูกเอาเปรียบจากบริษัททุนข้ามชาติและนายทุ นใหญ่มากจนประชาชนทนไม่ค่อยไหวอีกต่อไป ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้น ในรอบ 10 ปี ที่ผ่านมา คือมีพรรคแนวสังคมประชาธิปไตย/พรรคแรงงาน หรือพรรคแนวซ้ายกลางอื่นๆได้รับการเลือกตั้งมาเป็นรัฐบาลหลายประเทศ เช่น ชิลี อาเจนตินา บราซิล เวเนซูเอล่า โบลิเวีย อุรุกวัย ยกเว้น บราซิลซึ่งเป็นประเทศใหญ่ มีประชากร 179 ล้านคนแล้ว ประเทศอื่นๆล้วนเล็กกว่าไทย แต่ไทยส่วนใหญ่ (ยกเว้น โบลิเวีย) มีรายได้ต่อหัวสูงกว่าไทย
บทเรียนจาก 6 ประเทศในอเมริกาใต้
1.ประเทศเหล่านี้พัฒนาเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีเป็นเมืองขึ้นทางเศรษฐกิจข องสหรัฐและบริษัททุนข้ามชาติต่างๆมานาน สร้างความแตกต่างทางด้านกระจายทรัพย์สินและรายได้สูง ทั้งในชนบทและในเมืองมีปัญหาความยากจน การว่างงาน ความหิวโหยมาก บางประเทศมีคนจนที่มีรายได้ไม่พอยังชีพมากถึง 40 % สร้างความขัดแย้งทางชนชั้นที่รุนแรง เกิดขบวนการต่อสู้ของประชาชนในรูปแบบต่างๆทั้งรุนแรงและสันติวิธี
2. นักการเมืองพรรคใหญ่มีนโยบายเข้าข้างสหรัฐ ขาดประสิทธิภาพและคอรัปชั่นมาก ฝ่ายซ้ายเก่าที่เป็นฝ่ายค้านหรือร่วมรัฐบาลผสมก็มีปัญหาหัวเก่าและฉ้อฉล คนเบื่อหน่ายพรรคการเมืองเก่าทั้งพรรคขวาและพรรคซ้าย [...]

Read Full Post »