คุยกับวิทยากร เชียงกูล บทสัมภาษณ์ ตีพิมพ์ในนิตยสารหนุ่มสาว เดือนมีนาคม 2521

+ มีความเห็นอย่างไรกับการที่ให้สัมภาษณ์ชมรมละคอน ส.จ.ม. เมื่อ 2514 ว่า “….นักเขียนก็คงไม่ได้อะไรมากไปกว่าคนเหงาๆที่พยายามจะติดต่อกับคนอื่น ด้วยภาษาของตัวเองเท่านั้น
รู้สึกว่าที่ผมเคยพูดแบบนั้นเป็นการเส้นสำนวน หรืออาจจะเป็นความรู้สึกช่วงนั้น แต่ปัจจุบันผมว่า ถ้าพูดกันแค่นั้นนักเขียนบางคนคงไม่ยอมรับ นักเขียนหลายคน บอกว่าเขาเลิกเหงาแล้ว หลายคนเข้าใจถึงจุดมุ่งหมายและความสำคัญในการเขียนหนังสือดีขึ้น ฉะนั้น ประโยคนี้คงจะสะท้อนยุคสมัยเมื่อปี 2514 ที่ยังมีความรู้สึกเหงาๆ อะไรกันอยู่มากกว่า สำหรับปัจจุบันนักเขียนคงเป็นคนที่อยากเขียนหนังสือ อยากที่จะสื่อความหมายด้วยตัวหนังสือให้คนอื่นอ่าน

Read Full Post »