RSS

จะอยู่ไยเยี่ยงคนขลาด

07 ม.ค.

จำได้ครั้งเป็นเด็กตัวเล็กจ้อย
โดนเพื่อนต่อยร้องจ้าวิ่งมาบ้าน
เรียกหาแม่วุ่นไปใส่เล่ห์พาล
แต่ป่วยการแม่กลับสอนสั่งย้อนมา

“จะอยู่เยี่ยงคนขลาดหวาดเขาหรือ
เรามีมือมีเท้าเท่าเขาหนา
หากเจ้าไม่คิดสู้ผู้บีฑา
จะมีค่าใดให้เห็นว่าเป็นคน”

ก็เคยเชื่อคำแม่แต่ครั้งนั้น
เฝ้ากัดฟันสู้ตายมาหลายหน
หัดเรียนรู้เกมต่างๆอย่างอดทน
กระทั่งจนเติบใหญ่ได้แค่นี้

ครั้นมาถึงปัจจุบันจะฟันฝ่า
กลับพบว่ากล้าอย่างนั้นมันผิดที่
ใครคิดเอาตัวรอดเป็นยอดดี
คนต่างหนีความจริงความหยิ่งไป

อยู่อย่างคนตาบอดไม่สอดเห็น
หูทำเป็นหนวกสิ้นหายินไม่
ปากไม่กล้าท้วงติงต่อสิ่งใด
ทั้งที่ไร้ความชอบธรรมประจำมา

“จะอยู่เยี่ยงคนขลาดหวาดเขาหรือ
เรามีมือมีเท้าเท่าเขาหนา
หากเจ้าไม่คิดสู้ผู้บีฑา
จะมีค่าใดให้เห็นว่าเป็นคน”

วิทยากร เชียงกูล
เขียนเมื่อ พ.ศ.2508

Advertisements
 

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: