RSS

การเอาชนะประสบการณ์ที่ไม่ดีในอดีต

14 ก.พ.

วิทยากร เชียงกูล

คนที่ไม่รู้จักให้ความรักที่สร้างสรรค์แก่คนอื่น อาจจะไม่ใช่คนที่ห่วงแต่ตัวเอง หรือเอาเปรียบคนอื่นเสมอไป คนบางคนอาจจะชื่นชมกับความรักและต้องการจะรักตอบแทน แต่อาจจะถูกปิดกั้น โดยการคิดและตอบสนองทางอารมณ์อย่างอัตโนมัติ อันเป็นผลมาจากประสบการณ์ในอดีตที่เจ้าตัวเองไม่สามารถควบคุมได้ เช่น บางคนอาจจะถูกทำร้ายทางจิตใจในเรื่องความรักครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่วัยเด็ก จนทำให้เขาหรือเธอพัฒนาความรู้สึกอ่อนไหวประเภทกลัวการถูกปฏิเสธหรือกลัวการถูกเอาเปรียบมาจนถึงวัยผู้ใหญ่ ดังนั้น คนๆนั้นอาจจะมีแรงผลักดันทางใจในการหลีกเลี่ยงการเสี่ยงที่จะมีความผูกพันทางอารมณ์กับใคร โดยที่เขาหรือเธออาจะไม่รู้ตัว

จอห์น บาวล์บี้ นักจิตวิเคราะห์ พบว่ามีแบบแผนของความผูกพันระหว่างแม่กับทารกอยู่ ๓ แบบ

แบบแรก คือ “แบบมั่นคง” แม่จะตอบสนองต่อความต้องการของเด็กอย่างสม่ำเสมอ เชื่อถือได้ และเด็กจะมีความรู้สึกผูกพันแบบมั่นคง

แบบที่ ๒ คือ “แบบหลีกเลี่ยง” เด็กจะหลีกเลี่ยงแม่ซึ่งมีลักษณะชอบกระตุ้นมากไป ปฏิเสธลูก หรือ ดุด่าว่ากล่าวใช้อำนาจกับลูก
แบบที่ ๓ คือ “แบบกังวลใจ- กำกวม” แม่จะตอบสนองอย่างไม่สม่ำเสมอ ไม่แน่นอน และเด็กจะมีความรู้สึกที่ผสมปนเป มักจะเรียกร้องการสัมผัสก็เฉพาะในกรณีที่แม่สามารถตอบสนองได้จริงๆ แต่นอกจากนั้น เขามักจะเลือกอยู่ในระยะห่างที่เขาพอจะรู้สึกปลอดภัยมากกว่าที่จะอยากเข้าใกล้แม่

บาวล์บี้ มองว่า ความรู้สึกผูกพัน ๓ แบบนี้ จะเป็นตัวกำหนดลักษณะของความสัมพันธ์ด้านความรักในช่วงที่เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว คนที่เคยมีความรู้สึกผูกพันกับแม่แบบมั่นคง จะเป็นคนที่สามารถให้และได้รับความรักอย่างเป็นที่น่าพึงพอใจร่วมกันมากกว่า และมีโอกาสที่จะมีความสัมพันธ์ที่มั่นคงมากกว่าคน ๒ กลุ่มหลัง

ส่วนคนที่เคยมีความรู้สึกผูกพันกับแม่แบบหลีกเลี่ยง มักจะเป็นคนชอบอยู่คนเดียว ผู้ซึ่งชอบการปกป้องตัวเองของเขา (หรือเธอ) ทำให้เขามักจะหลีกเลี่ยงที่จะมีความสัมพันธ์กับใครอย่างใกล้ชิด

คนที่เคยมีความผูกพันแบบ “กังวลใจ – กำกวม” ต้องการความรักที่ใกล้ชิดอย่างมาก แต่ก็กลัวอย่างมากด้วยเช่นกัน คนประเภทหลังนี้มักจะเป็นคนที่รู้สึกไม่มั่นคง และรู้สึกพึ่งพา มักจะเรียกร้องให้คนรักต้องพิสูจน์ว่ารักตนอยู่ตลอดเวลา จนบ่อยครั้งที่ทำให้คนรักแปลกแยกรำคาญ

การวิจัยครั้งอื่นๆ รวมทั้งการวิจัยอย่างเจาะลึกของ Carl Hindy และ Conrad Schwarz นักจิตวิทยายืนยันว่า ความรู้สึกผูกพันในวัยเด็กทั้ง ๓ แบบนี้ มีอิทธิพลต่อลักษณะของความสัมพันธ์ด้านความรักไปจนตลอดชีวิตของแต่ละคน ดังนั้น ถ้าหากคุณรักใครที่เคยมีความรู้สึกผูกพันกับแม่ “แบบหลีกเลี่ยง” หรือ แบบ “กังวลใจ – กำกวม” คนที่ไม่เคยได้รับความรักมากนัก หรือเคยได้รับความรักโดยมีเงื่อนไขที่เป็นปัญหาด้วย คุณจำเป็นต้องอดทนและต้องแสดงให้คู่รักคุณเห็นอย่างน่าเชื่อว่า ความรักของคุณนั้นเป็นความรักที่มั่นคง แตกต่างจากความรัก (ระหว่างแม่กับลูก) แบบที่คู่รักของคุณเคยประสบมาในอดีต

ที่มา วิทยากร เชียงกูล
ความรัก การสร้างสรรค์ และความสุข – -กรุงเทพฯ ; สายธาร, 2550
160 หน้า.
ISBN : 978-974-8460-07-9

Advertisements
 

ป้ายกำกับ: , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: