RSS

การพัฒนาเด็กต้องเริ่มจากครอบครัว

02 มิ.ย.

วิทยากร เชียงกูล

     การพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมในรอบ 50 ปีที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้เด็กและเยาวชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เด็กของเรายังต้องเสียชีวิตพิการ และบาดเจ็บปีหนึ่งๆเป็นจำนวนมาก เพราะการขาดสารอาหารที่มีคุณค่า  การขาดความรู้และการบริการสาธารณสุขและปัญหาอุบัติภัยต่างๆรวมทั้งการทำร้ายและการกดขี่เอาเปรียบแด็กทั้งในโรงงาน สถานบริการหรือในครอบครัวเอง (ดูวิทยากร เชียงกูล การพัฒนาเศรษฐกิจสังคมและผลกระทบต่อเด็กและเยาวชน สำนักพิมพ์ผลึก 2535)

สำหรับเด็กจากครอบครัวฐานะปานกลางและร่ำรวย แม้ว่าพ่อแม่ที่มีการศึกษาหรือมีฐานะดีจะดูแลเด็กในเรื่องความปลอดภัยทางร่างกายได้ดี แต่มักไม่ค่อยมีความตระหนักหรือระมัดระวังในเรื่องผลกระทบทางจิตใจต่อเด็ก เป็นต้นว่าพ่อแม่ที่ร่ำรวยให้เงินทองสิ่งของกับลูกมากกว่าการให้เวลาอยู่ด้ายกันอย่างอบอุ่น พ่อแม่เอาความตึงเครียดจากที่ทำงาน และสภาพแวดล้อมมาถกเถียงทะเลาะกันต่อหน้าเด็ก ดุว่าหรือลงโทษเด็กโดยใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลหรือพูดถึงเด็กในทางลบกับคนอื่นๆต่อหน้าเด็ก ปล่อยปละให้เด็กดูรายการทางโทรทัศน์ที่ก้าวร้าวรุนแรง น่าเกลียดน่ากลัว ฯลฯ โดยไม่คิดว่าจะมีผลกระทบต่อการรับรู้ต่อความคิดจิตใจของเด็กอย่างไรบ้าง

การดุเด็กใช้อารมณ์กับเด็กมากเกินไปเป็นผลเสียต่อพัฒนาการด้านจิตใจของเด็กไปจนถึงโต หลายกรณีทำให้เด็กเลือกทางเดินผิดเสียอนาคตไปโดยสิ้นเชิง การโอ๋เด็กเอาใจเด็กมากเกินไป จนไม่รู้จักฝึกเด็กให้มีวินัยและรับผิดชอบ ก็เป็นผลเสียในอีกด้านหนึ่งเช่นกัน

ปัญหาของผู้ใหญ่ในสังคมไทยทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแย่งอำนาจ แย่งผลประโยชน์แก่งแย่งแข่งขันคดโกง หลอกลวง เอาเปรียบ ปลิ้นปล้อนตลบตะแลงและประกอบอาชญากรรมต่างๆ ส่วนหนึ่งเป็นปัญหาสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจการเมืองสังคม แต่ส่วนหนึ่งเกิดมาจากชีวิตวัยเด็กที่ไม่ได้รับความสุข ความอบอุ่น ไม่ได้รับการเลี้ยงดูอบรมที่สร้างสรรค์ สร้างให้เด็กมีพัฒนาการทางด้านสติปัญญา อารมณ์ที่ดีเพียงพอ ทำให้พวกเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีปัญหาทางบุคลิกจิตใจเช่นการไม่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์เพียงพอ การเก็บกด ความเจ้าอารมณ์มากเกินไป การหลงตัว การปราศจากความอดกลั้นไม่รู้จักรัก หรือ เมตตาต่อคนอื่น ฯลฯ

    ถ้าหากพ่อแม่รุ่นปัจจุบันตระหนักถึงปัญหานี้และวิเคราะห์ปัญหาของคนรุ่นตัวเอง หลีกเลี่ยงที่จะทำสิ่งที่เราเคยรู้สึกไม่ชอบที่พ่อแม่ผู้ใหญ่ทำกับเราสมัยเราเป็นเด็ก และระมัดระวังที่จะไม่สร้างปัญหาทางจิตใจ นิสัยใจคอให้กับลูกหลานของเรา ให้ความสำคัญต่อการพัฒนาการ อารมณ์ ความรู้สึกของลูกมากกว่าการมุ่งหาเงิน หาอำนาจ หาความสำเร็จส่วนตัว เราก็จะมีบทบาทที่สำคัญมากในการช่วยสร้างพื้นฐานให้เด็กของเรามีโอกาสที่จะมีชีวิตที่มีความสุขมากขึ้น สามารถเผชิญกับปัญหาต่างๆได้อย่างมีสุขภาพจิตที่ดีขึ้นรวมทั้งสังคมส่วนรวมก็จะได้ผู้ใหญ่รุ่นต่อไปที่มีคุณภาพ มีปัญหาน้อยลงมีความสุขมากขึ้น

    เด็กมีปัญหาในวันนี้ คือ ผู้ใหญ่ที่มีปัญหาในวันข้างหน้า ถ้าเด็กมีปัญหาน้อยลง มีบุคลิกอารมณ์ที่ดี มีความอบอุ่น มีความรักต่อคนอื่นๆ สังคมในอนาคตของเราก็คงจะมีปัญหาน้อยลงและมีความน่าอยู่มากขึ้นกว่าในปัจจุบัน น่าห่วงที่ปัจจุบันกระแสหลักของคนส่วนใหญ่มุ่งแต่การหารายได้ มุ่งแต่การพัฒนาความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจจนไม่คำนึงถึงปัญหาการดูแลเด็ก การสร้างครอบครัวที่ดี คุณภาพชีวิตที่ดี ซึ่งเป็นสิ่งทีต้องการความเอาใจใส่ การสละเวลาให้มากกว่าการให้เงินทอง วัตถุสิ่งของใดๆ ทุกวันนี้เด็กและวัยรุ่นที่เป็นลูกหลานของคนรวยที่พ่อแม่ให้เงินใช้ ให้สิ่งของต่างๆมากมาย แต่ไม่รู้จักการดูแลทางด้านอารมณ์ ความรู้สึกและให้ความรักที่ถูกทาง กำลังมีปัญหาชีวิต ปัญหาด้านจิตใจไม่น้อยไปกว่าลูกหลานของคนที่จนกว่า บางคนอาจจะมีปัญหาหนักกว่าด้วย เด็กที่มีปัญหา หรือมีพัฒนาการทางอารมณ์ไม่ดีเพียงพอมีโอกาสจะเป็นผู้ใหญ่ที่มีปัญหาต่อไป หากเราไม่ช่วยกันคิดช่วยกันหาทางแก้ไขเสียตั้งแต่บัดนี้

ที่มา …จาก
วิทยากร เชียงกูล – ปฏิรูปการเมือง.– กรุงเทพฯ : มิ่งมิตร, 2540.
152 หน้า
ISBN 974-89872-7-2

+ +

Advertisements
 

ป้ายกำกับ: , , , , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: